Ann D. haar verhaal

“Ik weet dat mijn praktijk in goede handen is.” 

Ann startte laat als zelfstandige thuisverpleegster, een nieuwe wereld met regels die haar onbekend waren. Toen haar ronde snel begon te groeien en ze er alleen voor stond, werd samenwerken een noodzaak. Wat gebeurt er binnen enkele jaren? Wie neemt over? Hoe blijft de zorg gegarandeerd?

Om dezelfde kwaliteitsvolle zorg te kunnen blijven garanderen, moest er iets veranderen. Via een collega verpleegkundige hoorde ze over Altrio en ging ze in gesprek. Dat eerste gesprek gaf haar vertrouwen en ze besloot de stap te zetten.  

Na een tijdje verkende ze een andere samenwerking, maar het sprookje had geen happy end. De vrijheid verdween en de beloofde ondersteuning bleef uit. Ze voelde zich meer schijnzelfstandige dan ondernemer.

Een kort gesprek met Altrio was genoeg om te weten wat ze moest doen. Terugkeren gaf haar meteen een veilig gevoel. Ze hervatte met dezelfde positie als voorheen. 

Vandaag maakt haar praktijk deel uit van Altrio en zij heeft terug rust in haar dagelijks leven.

Aan wie vandaag nog twijfelt, is ze duidelijk: “Kom bij de Altrio-familie.” 

Marco zijn verhaal

“Mijn praktijk overdragen aan Altrio voelde niet als stoppen, maar als vooruitgaan.” 

Begin 2022 kreeg Marco een controle van het RIZIV rond een regelgeving die hij nog nooit eerder gehoord had. Die onzekerheid maakte iets duidelijk: een alleenstaande praktijk runnen was niet langer houdbaar. Hij wou meer doen dan meedraaien in een wervelwind van administratie en wetgeving. 

Hoewel hij altijd weigerachtig was geweest tegenover grote organisaties, stelde hij zich open op. De kennis van Altrio rond wetgeving en de professionele omkadering overtuigden hem om toch in gesprek te gaan. Wat hem uiteindelijk over de streep trok, was de menselijke aanpak: bij het tweede gesprek was er iemand aanwezig uit zijn eigen regio. Het voelde niet commercieel aan.

Vandaag werkt Marco in de backoffice als regiocoördinator. Zijn vroegere rondes worden gedaan door topmensen en het doet hem goed om te zien hoe goed 'zijn' patiënten verzorgd worden. 

De stap naar Altrio gaf hem niet alleen meer rust, maar ook de ruimte om zich persoonlijk verder te ontwikkelen.

"De ontzorging vanuit Altrio geeft ademruimte. En je kan er zeker van zijn dat jouw patiënten in goede handen zijn."

Ann S. haar verhaal

“Na al die jaren werd de administratie gewoon te veel. Mijn praktijk overdragen gaf me opnieuw ruimte om te doen waar het echt om draait: zorgen voor mijn patiënten."

Ann merkte dat de combinatie van zorg, administratie en verantwoordelijkheid steeds zwaarder begon te wegen. 

Rond haar 60e kreeg ze contact met Altrio, een gesprek dat voor haar op het juiste moment kwam. Na meerdere conversaties besloot ze de stap te zetten. 

Haar praktijk maakt nu deel uit van een groter geheel, met continuïteit voor haar patiënten en meer tijd voor zichzelf.

Ondertussen zijn we enkele jaren verder en kijkt Ann terug op een samenwerking die ze omschrijft als professioneel, eerlijk en betrouwbaar. Zo tevreden, dat ze Altrio promoot waar en bij wie ze kan.

Erik zijn verhaal

"Je kan niet goed voor anderen zorgen als je geen zorg draagt voor jezelf."

Erik leefde twaalf jaar lang voor zijn praktijk. 24 op 24, 7 op 7 stond hij paraat, voor zijn patiënten, zijn collega's, zijn praktijk. De laatste vier jaar combineerde hij dat met een opdracht in het onderwijs. Tot zijn gezondheid hem dwong om halt te houden.

Plots lag hij in de lappenmand. En in die stilte begon hij na te denken. Wat als hij volledig zou uitvallen? Wat zou er dan overblijven van zijn patiënten, zijn collega's, zijn praktijk van meer dan twaalf jaar? De beslissing om deel uit te maken van een groter geheel was voor hem de enige manier om die continuïteit te garanderen.

Altrio stond aanvankelijk niet op zijn radar. Maar na meerdere gesprekken was hij steeds meer overtuigd. Wat hem aantrok was de sterke visie: twee stappen vooruit denken, anticiperen op wat er in het zorglandschap zit aan te komen en meewerken aan projecten waar een kleinere alleenstaande praktijk nooit toegang toe zou hebben.

Vandaag heeft Erik rust. Zijn patiënten en collega's zijn in goede handen, ondersteund door een stevige backoffice. En voor het eerst in meer dan twaalf jaar is er opnieuw leven naast het werk.

Aan wie twijfelt: "Niet twijfelen, maar doen. Wacht niet tot het niet meer gaat. Want als later vroeger komt, ben je misschien te laat."